Jacek Świąder | Ktoś Ruszał Moje Płyty

Tag: Gusstaff

  • Lotto – Axolotl i Summer, para spoza wzorca

    Lotto – Axolotl i Summer, para spoza wzorca

    Ciemna muzy­ka nie jest już taka jak daw­niej, robi się zwy­czaj­nie groź­na, jak nowe pły­ty Lotto. Nie ist­nie­je wła­ści­wa kolej­ność ich słu­cha­nia, bo to nie jest podwój­ny album. 

    (wię­cej…)
  • Psychogeografia – Random Roots

    Psychogeografia – Random Roots

    Nie ma żad­ne­go gło­su, nie ma pio­se­nek, są utwo­ry. Ale nie takie nud­ne, z cza­py poda­ne, tyl­ko wciąż zmie­nia­ją­ce się, czy raczej zawie­ra­ją­ce w sobie kolej­ne mikro­kom­po­zy­cje. Takie matriosz­ki robi Psychogeografia.
    (wię­cej…)

  • Kostkiewicz / Rychlicki, Korzuchy, Królestwo – improwizacja z ludzką twarzą

    Kostkiewicz / Rychlicki, Korzuchy, Królestwo – improwizacja z ludzką twarzą

    Pójdę za cio­sem i napi­szę jesz­cze o paru pły­tach z muzy­ką impro­wi­zo­wa­ną. Zazwyczaj ucie­kam przed czymś takim w popło­chu, tu jed­nak jestem dopiesz­czo­ny, po pro­stu cie­szą mnie te nagra­nia. (wię­cej…)

  • Rimbaud – Rimbaud

    Rimbaud – Rimbaud

    Co za pły­ta! Trzech doświad­czo­nych muzy­ków z róż­nych świa­tów za punkt wyj­ścia obra­ło poezję Arthura Rimbauda (1854–91). Efekt ich badań znacz­nie prze­wyż­sza sumę talen­tów człon­ków zespo­łu: woka­li­sty Tomasza Budzyńskiego, sak­so­fo­ni­sty i klar­ne­ci­sty Mikołaja Trzaski (poznał ich ze sobą... Andrzej Stasiuk) oraz kom­po­zy­to­ra i pro­du­cen­ta Michała Jacaszka. (wię­cej…)

  • Hugo Race & The True Spirit – Spirit

    Hugo Race & The True Spirit – Spirit

    30 lat temu zakła­dał The Bad Seeds. W latach zero­wych czy obec­nych też bez tru­du zna­la­zł­by z Nickiem Cave’em wspól­ny język. Hugo Race, austra­lij­ski woka­li­sta i gita­rzy­sta, gry­wał w fil­mach, pisał sce­na­riu­sze, nagry­wał solo, z Fatalists, współ­two­rzy kapi­tal­ne Dirtmusic z muzy­ka­mi Sacri Cuori, ale jego głów­nym zespo­łem jest The True Spirit. (wię­cej…)

  • Why? – Mumps, Etc.

    Why? – Mumps, Etc.

    Czasem zda­rza się album, któ­ry nie­ła­two opi­sać, a zasłu­gu­je na wię­cej niż nazwa­nie dobrym. Tak jest z Why? Czwarta pły­ta zespo­łu Yoniego Wolfa jest jak ame­ry­kań­ski wędro­wiec, hobo – wol­na, na żad­nym spo­so­bie muzycz­ne­go myśle­nia nie chce się zatrzy­mać dłu­żej. (wię­cej…)